داغ دردمندی بر پیشانی جامعه
پرویز نجفلو
در مراجعه ای که به یکی از بیمارستان های شهرمان داشتم، در حاشیه در ورودی بیمارستان اطلاعیه کوچکی توجهم را جلب کرد: «فروش کلیه همراه با شماره تلفن فروشنده». با دیدن آن تنم لرزید و به شدت متأثر شدم که یک انسان چقدر باید تحت فشار روانی و مالی ناشی از بیماری خود و یا عزیزان و مشکلات شبیه به آن قرار گیرد که عضوی از بدن خود را که بدان نیاز دارد در معرض فروش بگذارد. حالا در قبال دردی که می کشد و نقص عضوی که پیدا می کند آیا واقعاً با پولی که از این بابت دریافت می کند برابر است؟ مسلماً خیر. ولی شدت نیاز آن چنان است که فرد را مجبور به این کار می کند. واقعاً چه دنیای زشتی داریم؛ اندام فروشی، معامله ای نابرابر و دردناک.
آیا مردم ما و جلوتر از آنها مسئولانی که می توانند در این مورد اقدامی بکنند و نمی کنند، وجدانشان درد نمی کند؟ و آیا شبها می توانند راحت بخوابند؟ مردم ما تازگی ها چقدر بی احساس شده اند و چقدر اخلاقیات و ایمان ها افت پیدا کرده و از ما فاصله گرفته اند؟! کسی از کسی یا خبر ندارد و یا اگر هم خبر دارد بی تفاوت از کنار آن می گذرد و درد دیگران را احساس نمی کند. ضرب المثلی است که می گوید انسان های موفق و خردمند برای رسیدن به هدف و حل مشکل، «یا راهی خواهند یافت و یا راهی خواهند ساخت». پس برای هر مشکلی راه حلی وجود دارد که اگر احساس مسئولیت کنیم و خود را جای فردی که مشکل دارد بگذاریم قطعاً راهی برای کمک به این افراد پیدا خواهد شد. اگر در سطح کلان کشوری برنامه ریزی صورت گیرد مطمئناً امکان کمک به این افراد و خانواده های آنان فراهم می گردد. به طور مثال پرداخت وام های طویل المدت با سود کم و بدون تشریفات از طرف بانک ها و یا ایجاد موسسات مردم نهاد خیریه برای جذب افرادی که داوطلبانه یک یا چند عضو از بدن خود را پس از تصادف احتمالی و اتفاقات این چنینی منجر به فوت، هدیه می کنند که این نوع اعمال خیرخواهانه و انسانی چقدر ارزشمند و قابل تحسین می باشد، خدا می داند.
قابل ذکر است چند سال پیش از طرف راقم این سطور پیشنهادی مطرح شد که در آن محکومین به اعدام که نوعاً جوان هستند و بدن سالمی هم دارند با رضایت خود و خانواده هایشان اعضای بدن خود را قبل از مرگ به این بیماران هدیه دهند که با این عمل هم مورد بخشش خانواده های ستم دیده و عزیز از دست داده قرار می گیرند و هم بار گناهانشان کمتر می گردد.
حالا اینکه این پیشنهاد از نظر شرعی و قانونی چقدر می تواند درست و قابل اجرا باشد نمی دانم، که باید مسئولان قوه فضائیه بررسی کرده و اعلام نظر نمایند.
