امروز: 1405/05/18 ساعت : 00:29
  • فرهنگ و هنر
  • مصاحبه
  • خبرنگاران؛ حافظان صدای جامعه مدنی

    خبرنگاران؛ حافظان صدای جامعه مدنی

    سعیدرضا فقیهی*

    جامعه مدنی ایران فارغ از اوج شگفت انگیزی که در اولین سالهای پس از انقلاب داشت، پس از آن در فضایی محدود و پرهزینه، شکل می گرفت و می بالید. روزنامه‌نگاران، نویسندگان، روشنفکران و فعالان فرهنگی از جمله مهم‌ترین نیروهایی بودند که با طرح پرسش‌های نو و بدیع، گسترش گفت‌وگو و به رسمیت شناختن تکثر اجتماعی، زمینه‌های شکل‌گیری آگاهی مدنی را فراهم می کردند. مطبوعات در آن سال‌ها فقط وسیله انتقال خبر نبودند بلکه بخشی از خودِ جامعه مدنی بودند و عرصه‌ای هرچند محدود و تحت فشار برای تمرین گفت‌وگو، نقد قدرت و بیان مطالبات اجتماعی فراهم می کردند. آنان کوشیدند صدای گروه‌هایی باشند که کمتر شنیده می‌شدند، واسطه ای آگاه و مسئول میان جامعه و قدرت شدند و مفهوم «حق دانستن» را به مطالبه‌ای عمومی تبدیل ساختند. مطبوعات اصلاح‌طلب و مستقل در این دوره، به یکی از مهم‌ترین بسترهای گفت‌وگوی اجتماعی و شکل‌گیری ادبیات مطالبه‌گری تبدیل شدند.

    اما این روزهای خوش و ذوق آور دیری نپایید که با  تجربه توقیف مطبوعات، فشار بر خبرنگاران و رسانه ها،  کام ها را تلخ کرد و بخشی از حافظه جمعی، امکان گفت‌وگوی عمومی و ظرفیت اصلاح و تحول مسالمت‌آمیز جامعه را به محاق برد.

    در این سالها آموختیم که پایداری خبرنگاران و اهالی رسانه در عرصه عمومی اهمیتی فراتر از دفاع از یک صنف را دارد. آنان بخشی از حافظه، وجدان و چشمِ جامعه‌ هستند. به همین نضج، وظیفه آنان نه جانبداری کورکورانه، بلکه ثبت واقعیت، پرسشگری، راستی‌آزمایی، شنیدن صداهای متنوع و فراهم کردن امکان گفت‌وگوی مدنی است. در شرایطی که اعتراضات اجتماعی شکل می‌گیرد، نقش رسانه حرفه‌ای بیش از همیشه احساس می‌شود و تبدیل خشم به روایت مستند، تبدیل پراکندگی مطالبات به گفت‌وگوی عمومی و منسجم و جلوگیری از فراموش شدن رنج‌ها و خواسته‌های شهروندان چون رسالتی بزرگ بر ذمه آنها سنگینی می کند.

    تحول پایدار در هر جامعه‌ای نیازمند نیروهایی است که بتوانند میان اعتراض و گفت‌وگو، میان مطالبه‌گری و مسئولیت، و میان آزادی بیان و حقیقت‌جویی پیوند برقرار کنند. خبرنگاران و اهالی رسانه، در کنار دیگر روشنفکران و کنشگران مدنی، می‌توانند چنین نقشی ایفا کنند. بنابراین ماندن در صحنه، حفظ استقلال حرفه‌ای، دفاع از حق دانستن و پافشاری بر گفت‌وگوی مدنی، نه صرفاً یک انتخاب حرفه‌ای، بلکه ضرورتی برای تداوم حیات جامعه مدنی و امکان تحول مسالمت‌آمیز آن است.

    *روزنامه نگار

     

    پیام زنجان نیوز

    ثبت دیدگاه

    نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *