صنعت، کارگران و ضرورت بازسازی امید در اقتصاد کشور
اصغر نجاری
صنایع و کارگران امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند حمایت، توجه و تصمیمگیریهای مؤثر هستند.
در شرایط کنونی، اولویت اصلی کشور و مجموعه تصمیمگیران و تصمیمسازان باید تسریع در روند ترمیم و بازسازی واحدهای آسیبدیده و همچنین امیدبخشی به بدنه صنعت باشد،اقدامی که در نهایت به صیانت از اشتغال، حمایت از تولیدکنندگان و حفظ معیشت کارگران عزیز منجر خواهد شد.
بیتوجهی به این مسئله میتواند زمینهساز بروز مشکلات و حوادث تلختری در آینده باشد.
از این رو، حمایت از رویکردهای دولت و شخص رئیسجمهور در مسیر بهبود شرایط اقتصادی، رفاهی و امنیتی کشور اهمیت ویژهای دارد. این حمایت زمانی اثربخش خواهد بود که مدیران و مسئولان اجرایی با تبیین دقیق سیاستها و برنامهها، زمینه آگاهی و همراهی بیشتر جامعه را فراهم کنند تا مردم بدانند هدف اصلی، ایجاد بسترهای مناسب برای رفاه عمومی، رونق اقتصادی و تقویت امنیت اجتماعی است.
نباید دولت را در مسیر تحقق این اهداف تنها گذاشت. مدیران باید در صف نخست تبیین این رویکرد قرار گیرند و اجازه ندهند فرصتطلبان با سوءاستفاده از مشکلات موجود، فضای جامعه را به سمت التهاب و تنش سوق دهند.
تجربه سالهای گذشته نشان داده است که آرامش اجتماعی و ثبات سیاسی، ارتباط مستقیمی با وضعیت اقتصادی کشور دارد. بخش مهمی از نارضایتیها و اعتراضات ریشه در مشکلات اقتصادی، فشارهای معیشتی و برخی سوءمدیریتها داشته است؛ مسائلی که هزینههای سنگینی را بر کشور تحمیل کردهاند. از این رو، اصلاح فرآیندهای مدیریتی، بهرهگیری از نگاههای نو و دوری از تفکرات منجمد و ناکارآمد، ضرورتی انکارناپذیر است.
باید صدای مردم را شنید، مطالبات آنان را دید و به ظرفیتها و توانمندیهای جامعه باور داشت. تکریم مردم و جلب اعتماد عمومی، مهمترین سرمایه هر نظام مدیریتی است.
بیش از نیمی از جامعه را کارگران و خانوادههای آنان تشکیل میدهند که در بخشهای مختلف صنعتی و تولیدی فعالیت دارند .بنابراین،فراهم کردن بسترهای بازسازی، توسعه صنعتی و حمایت از تولید،نهتنها یک ضرورت اقتصادی بلکه یک مسئولیت اجتماعی است.
باید شرایطی فراهم شود که دستمزد کارگران با واقعیتهای اقتصادی و نرخ تورم تناسب بیشتری داشته باشد و دغدغههای معیشتی آنان کاهش یابد.
همچنین حمایت مؤثر از تولیدکنندگان و فعالان صنعتی، زمینهساز افزایش انگیزه برای سرمایهگذاری،حفظ اشتغال و تداوم فعالیت واحدهای تولیدی خواهد بود. رونق صنعت، تقویت تولید و ارتقای سطح رفاه کارگران، سه ضلع اصلی توسعه پایدار و بازگشت آرامش و امید به جامعه محسوب میشوند.
