هم‌اندیشی کنید و عناصر مبتذل را طرد!
سلمان محمدی
۱) اشتباه اول را شاید مصطفی طاهری مرتکب شد؛ وقتی که خود در اولین مرحله انتخابات مجلس دوازدهم (اسفند ۱۴۰۲) راهی مجلس شد و دور دوم (اردیبهشت ۱۴۰۳) از رقیب کسی حمایت کرد که قرار بود در دور دوم راهی مجلس شود! مصطفی طاهری از محمد اسماعیلی حمایت کرد که تنها رقیب نبی‌الله محمدی در دور دوم بود ولی این نبی‌الله محمدی بود که انتخابات را بُرد! حالا طاهری در حالی نماینده اول زنجان و طارم در مجلس است که صراحتا عدم تمایل خود را به پیروزی نماینده دوم در انتخابات با حمایت از رقیب او اعلام کرده بود! حمایت طاهری از محمد اسماعیلی اشتباه بدی بود. طاهری حتی اگر یک درصد هم احتمال می‌داد که ممکن است نبی‌الله محمدی همکار او از همین حوزه انتخابیه زنجان و طارم در مجلس باشد، نباید از اسماعیلی حمایت می‌کرد. مشاوران طاهری هم کوتاهی کردند هرچند شاید اگر مسعود پزشکیان (که اردیبهشت ۱۴۰۳ نماینده بود و هنوز رئیس‌جمهوری نشده بود) به زنجان سفر نمی‌کرد و به سود نبی‌الله محمدی موضع نمی‌گرفت، شاید اسماعیلی انتخابات را برده بود ولی این اتفاق رخ نداد و نبی‌الله محمدی این بار توانست راهی مجلس شود. این‌که چرا طاهری و تیم او دچار این اشتباه شدند و شرط احتیاط را رعایت نکردند، معلوم نیست هر چند برخی معتقدند سنگ‌اندازی‌های جریان رسمی اصولگرای سنتی علیه تیم «محسن افشارچی (استاندار دولت رئیسی) و مصطفی طاهری» که بر خلاف انتظار و رویای این جریان، در دولت رئیسی استانداری زنجان را در دست گرفتند، موجب شد تا مصطفی طاهری برای دلجویی به نفع کاندیدای این جریان در انتخابات مجلس (اسماعیلی) ریسک کند و وارد عمل شود یا شاید انتظار داشت تجربه دور قبل (انتخابات ۱۳۹۹) در برکشیدن «مهدی باقری» در مقابل «نبی‌الله محمدی» را تکرار کند؛ مسئله‌ای که ظاهرا تیم «نبی‌الله محمدی» کینه آن را به دل دارد!
۲) اما این پایان ماجرا نبود و تعارض بین نمایندگان مرکز استان در مجلس ادامه یافته است. در سایه همین تعارض مدتی‌ست برادر کوچک‌تر نبی‌الله محمدی که بارها «عضو هیئت علمی» بودن خود را در دانشگاه یادآوری کرده […] به پدیده کم‌نظیری تبدیل شده که علاوه بر پنجه‌کشیدن مداوم بی‌ربط و باربط به صورت محسن افشارچی و مصطفی طاهری، […]، با انتقادهای عجیب و گاه غیرمنطقی (حتی در حد این‌که چرا استاندار قرآن را دست‌گرفتنی نبوسید؟!) نماینده عالی دولت را در استان به طریق مبتذلی مورد حمله قرار می‌دهد. این رفتار منسوب درجه یک نماینده دوم زنجان-طارم در مجلس در حوزه نقد قدرت و سیاست‌ورزی سطح‌پایین، بعید است به کمک رفع موانع مدیریت استان بیاید. انتقاد یک عطیه الهی است که مبتذل کردن آن هم از قضا راه فرار را برای کسی که باید مسئول باشد و مورد انتقاد، فراهم می‌کند و هم انتقادهای درست را از چشم دور می‌کند. نبی‌الله محمدی بخواهد یا نخواهد، سیاست‌ورزی خاص و رفتارهای برادر کوچکترش زیر سایه او تعبیر شده است.
۳) کشاندن منازعات باندهای قدرت در مرکز استان به مجلس شورای اسلامی در حد درخواست تحقیق و تفحص از استانداری زنجان (که البته حالا کمیسیون مربوط آن را رد کرده) نشانه روشنی از اوضاع وخیم در روابط این باندهاست. دود این رویه به چشم مردم استان رفته و خواهد رفت. این‌که حضرات در نزاع بر سر قدرت در حالی‌که کشور به دلیل شرایط جنگی و فشار سهمگین اقتصادی علیه مردم به همدلی و رواداری بیشتری محتاج است، زشت و زننده است. تیم افشارچی-طاهری در این میانه البته (بدون توجه به آن خطای بزرگ مذکور در بند اول این یادداشت) روی روشن‌تری دارد و شانتاژهای […] جریان مقابل را عموما با بی‌اعتنایی – دست‌کم در آشکار – سپری کرده ولی مردم و ایران به چیزی فراتر از این‌ها نیاز دارند.
۴) فعالان سیاسی و اربابان قدرت در استان باید با هم‌اندیشی، عناصر مبتذل و تفرقه‌افکن را طرد و بی‌اثر کنند. این البته یک شرط دارد: مردم و کشور را بیشتر از باند خودشان دوست داشته باشند.
